Vakantie IJsland 2010

Voor de laatste dag in IJsland hadden we nog wat bezienswaardigheden op het programma staan. Hilleke had in een folder nog een foto gezien van een mooie waterval. De Klifbrekkufossar waterval langs weg 953 over de Mjóafjarðarheiði naar de Mjóifjörður fjord. De weg was niet de allerbeste. Weinig gravel, maar wel veel modder en omdat het had geregend was de weg op sommige plaatsen verradelijk glad. Aan het begin stond een bord dat waarschuwde dat de weg niet te berijden was voor gewone auto's met een aanhangwagen, op sommige plaatsen was het hellingspercentage 18%. Uiteindelijk gingen we ook naar een hoogte van bijna 600 meter en de waterval ligt bij het fjord, dus bijna op zeeniveau. Daarvoor ging de weg op sommige plaatsen behoorlijk steil naar beneden en met de gladheid was dat niet altijd even prettig rijden. Uiteindelijk waren we bij de waterval, maar er was geen plaats om te stoppen, dat doen we dan op de terugweg wel, want de weg loopt niet rond het schiereiland, maar stopt gewoon aan het begin van de fjord. Toen we langs het fjord reden zag Hilleke opeens dolfijnen zwemmen. We zijn gestopt om ze te bekijken, maar ze kwamen niet echt goed boven water. Bijna aan het begin van het fjord, in Brekka, wilden we wat drinken, maar de enige plaats waar dat kan ging pas om 1 uur open, daar hebben we niet op gewacht en besloten we dus om weer terug te gaan. Helaas was het inmiddels behoorlijk mistig geworden en zat het bovenste deel van de waterval in de wolken. Na een korte fotostop zijn we doorgereden.

De twee dingen die we verder nog konden bekijken waren een rendier museum en een oude turfboederij. Omdat het inmiddels was gestopt met regenen besloten we om eerst naar de turfboerderij te gaan, dat is namelijk buiten. Via een zijweg van weg 1, weg 925 en 926, zijn we daarheen gereden. Het was echter een zeer slechte weg en na 16 km besloten we om te keren en de boerderij de boerderij te laten. De weg was echter erg smal dus Hilleke stapte uit om te assisteren bij het keren en toen zag ze dat de linker voorband lek was. Toch eerst nog gekeerd, en toen de schade bekeken. De band was helemaal aan flarden en niet meer te repareren. En omdat onze auto geen reservewiel heeft, alleen een compressor en spul om in de band te spuiten, stonden we dus voorlopig even vast in de middle of nowhere. Arjan had tijdens het rijden net daarvoor wel gevoeld dat er iets raars was, maar omdat de weg zo slecht was dacht hij niet direct aan een lekke band. Hilleke heeft vervolgens 112 gebeld en werd doorverbonden met de politie aan wie we onze positie doorgaven en die hebben een garage in Egilsstaðir voor ons gebeld. Er zou binnen een uur iemand zijn. Een klein half uur later was er al een auto met een heel gezin erin die keken wat er aan de hand was en vervolgens één en ander doorgaven aan de garage. Er zou iemand komen met een reservewiel zodat we naar de garage konden rijden om daar de band te laten vervangen. Na nogmaals anderhalf uur wachten kwam er iemand met een busje, maar dat wiel pastte niet. Dus heeeft hij het wiel van de auto gehaald en zijn wij met hem naar de garage gereden waar hij een nieuwe band om het wiel heeft gelegd. Vervolgens weer terug naar de auto om dit wiel er op te zetten en na zo'n 4,5 uur konden we onze weg vervolgen. De boerderij en het museum hebben we niet meer bezocht uiteraard maar we zijn direct terug gereden naar het guesthouse.

Donderdag vroeg opgestaan, we moeten voor 9 uur in de haven van Seyðisfjörður zijn. De meeste bagage hadden we woensdagavond al in de auto gedaan. Alleen de bagage die we meenemen naar de hut moet nog worden ingepakt. Na het ontbijt konden we dus vrijwel direct vertrekken. IJsland was ons deze laatste dag goed gezind. Sinds lange tijd geen grijze lucht maar blauwe lucht met zo hier en daar een wolkje. Kunnen we tijdens het varen toch de fjord zien, tijdens de heenreis was het namelijk zo mistig dat we er weinig van gezien hebben. De afstand naar Seyðisfjörður is nog geen 30 km dus binnen een half uur waren we er. Onderweg moeten we nog over een pas en daar hing laaghangende bewolking en toen we de pas over waren bleek dat de fjord in mist was gehuld. We konden echter wel zien dat de ferry net was binnengekomen, hij was bezig met aanmeren toen we de pas afreden. Eénmaal in Seyðisfjörður hebben we bij de supermarkt nog de laatste inkopen gedaan en zijn vervolgens naar de haven gegaan. Evenals in Hanstholm bij de heenreis was het ook hier weer een ongeorganiseerd zooitje. Iedereen stond kris-kras door elkaar en mensen gingen lopend naar de incheckbalies ipv met de auto er langs te rijden. Na de incheckbalies reed ook alles maar wat door elkaar heen. Dat hebben we bij andere ferryovertochten toch wel beter georganiseerd meegemaakt. Omdat ook nu alleen de chauffeur in de auto mocht blijven zijn Arjan en Ciska lopend aan boord gegaan en heeft Hilleke de auto aan boord gereden. Dat laatste ging nu in tegenstelling tot de heenreis vrij vlot. Arjan en Ciska moesten echter erg lang wachten voor de deuren open gingen en ze aan boord konden gaan. Arjan heeft ondertussen met Irene Vögel (van de Zwitserse familie die we hier ook weer tegen kwamen) gesproken over hoe het hun de laatste dagen was vergaan en over onze autopech. Toen Arjan en Ciska eindelijk aan boord mochten was Hilleke allang in de hut. De boot vertrok uiteindelijk eerder dan verwacht, om 11:30 al ipv 12:00, zijn we misschien ook eerder in Denemarken. Toen we de fjord uitvoeren konden we er toch nog wel wat van zien, de mist begon wat op te trekken. Eénmaal op open zee was deze een stuk kalmer dan op de heenreis. Al snel kwamen we aan dek de familie Vögel weer tegen en hebben we adressen etc uitgewisseld en even later zijn we gezamelijk wat gaan drinken. Dat doen we nu al omdat zij snel last hebben van zeeziekte en nu de zee nog kalm is kan het dus nog. Daarna hebben we nog wat spelletjes Uno gedaan met gecombineerde Zwitserse en Nederlandse spelregels. Om 6 uur hadden wij voor het restaurant gereserveerd en tegen zessen zijn we daar heen gegaan. Irene voelde zich inmiddels al niet zo goed meer en zij zijn naar hun hut terug gegaan. Na het eten hebben wij nog een hele tijd aan dek gezeten en gekeken hoe de Atlantische oceaan langzaam voorbij schoof. Rond een uur of negen was er wat consternatie aan dek, dolfijnen gezien! Iedereen liep naar de reling en naast de boot zagen we lange tijd tientallen, zoniet meer dan honderd dolfijnen zwemmen. Helaas hadden we nu geen camera's bij ons. Toen de dolfijnen weer voorbij waren was er even later opnieuw opwinding, nu waren het walvissen. We hebben ze echter niet gezien, alleen het spuiten van de lucht uit hun ademgat konden we zien en ze waren ook op een behoorlijk grote afstand achter de boot.

De volgende dag uitgeslapen tot een uur of negen en daarna naar het ontbijtbuffet en vervolgens weer naar dek. We waren een paar uur terug van de Faeröer eilanden vertrokken, dit hadden we vaag meegemaakt. De zee was nog steeds vrij kalm en de vaart verliep voorspoedig. In de taxfree winkel nog wat inkopen gedaan en daarna zijn Ciska en Arjan naar het zwembad gegaan en heeft Hilleke wat gelezen. Om 4 uur moesten Ciska en Arjan uit het zwembad en daarna zijn we weer wat aan dek gaan zitten tot we gingen eten. Na het eten hebben we nog op het 'zonnedek' gezeten en wat gedronken. Je kon goed merken dat we inmiddels een stuk zuidelijker waren, het was een stuk vroeger donker dan we gewend waren.

De laatste dag op de boot ook weer uitgeslapen en naar het ontbijtbuffer. Na het ontbijt hebben we onze spullen ingepakt en in een bagagekluis gezet omdat we al om 11 uur, 2 uur voor aankomst (op de boot is het Faeröer tijd, 1 uur vroeger dan in Nederland, 1 uur later dan in IJsland) de hut moeten hebben verlaten. De resterende 2 uur wat in de bar gezeten in afwachting van de aankomst in Hanstholm. Na nog een vreugerondje voor het havenhoofd meerde de boot om 14:15 (NL tijd) aan en konden we naar de auto. Voordat we er ook af konden rijden waren we nog ruim een uur verder, pas om 15:30 reden we weer het Europese vasteland op. Na meer dan een uur op de Deense binnenwegen waren we op de snelweg E45. In de buurt van Århus hebben we in een wegrestaurent wat gegeten en hebben we een hotel voor de nacht geregeld. In Frøslev, net voor de grens met Duitsland, hadden we iets gevonden in een soort Deense Links und Rechts der Autobahn. Dat was een nog een kleine 2 uur rijden vanaf Århus. Rond 8 uur waren we in het hotel.

Zondag 1 augustus, Arjans 46e verjaardag. Om 8 uur ging de wekker. Nadat Arjan door Hilleke en Ciska was toegezongen was het tijd voor cadeaus. Van Ciska een nieuwe houder voor de telefoon, de vorige was tenslotte in Stykkishólmur de oorzaak geweest van het (tijdelijke) verlies van Arjans mobiele telefoon. En van Hilleke een soort kaartspel van IJsland. Daarna ontbeten en om 10:15 zaten we weer in de auto voor de laatste kleine 700 km naar huis. We hadden verwacht dat het op zondag niet zo druk zou zijn op de weg, maar bij Hamburg hebben we een tijd in de file gestaan voor de Elbetunnel. En daarna schoot het op de A1 tussen Hamburg en Bremen ook niet echt op door de vele wegwerkzaamheden. Vanaf nu gaan we Duitsland maar Baustelleland noemen. Iedere keer als je in Duitsland bent, maakt niet uit waar, ze zijn altijd wel ergens aan de weg aan het werken. En ook al is er op sommige wegen dan geen maximum snelheid, de gemiddelde snelheid in Baustelleland ligt dan ook niet echt hoog door al die werkzaamheden. Ergens in de middag nog een lunchstop gedaan en daarna door naar Nederland en naar huis. Om precies 7 uur 's avonds waren we thuis van een mooie vakantie naar een schitterend land: IJsland.